เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผ่านไปสองวันอย่างสงบสุข ทุกสิ่งในจวนดูราวกับราบรื่นไร้ระลอกคลื่น
เช้าตรู่วันนี้ ท่านตุลาการตรวจการได้รับหนังสือราชการจากที่ว่าการ จำต้องเดินทางไปตรวจตราข้อราชการและตรวจสอบความเป็นอยู่ของราษฎรยังตัวเมืองอำเภอใต้ปกครอง จึงได้พาผู้ติดตามออกจากเมืองมุ่งหน้าไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
ไม่นานนัก แม่นมอวิ๋นก็ก้าวย่างอย่างรีบร้อนเข้ามาในห้องบรรทมชั้นใน เดินมาถึงหน้าตั่งของนางหลิน ก่อนจะกดเสียงต่ำรายงานด้วยสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง
“ฮูหยิน มีความเคลื่อนไหวแล้วเจ้าค่ะ! เมื่อครู่หญิงรับใช้สูงวัยที่คอยจับตาดูมารายงานว่า เช้าตรู่วันนี้อนุภรรยาหลิ่วตั้งใจหวีผมแต่งหน้าอย่างประณีตเป็นพิเศษ เปลี่ยนใส่เสื้อผ้าสีสันสดใส อาศัยช่วงเวลาที่บ่าวไพร่ในจวนกำลังยุ่งวุ่นวายไม่มีผู้ใดสังเกต ลอบออกจากประตูจวนไปตามลำพังเจ้าค่ะ”
นางหลินได้ยินดังนั้นก็ลืมตาทั้งสองข้างขึ้นในทันใด ความง่วงงุนในแววตาสลายไปจนหมดสิ้น เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “นางออกไปคนเดียวหรือ ไปที่ใดกัน”