ตอนที่ 149 ความจริงเบื้องหลังการล้ม

เมื่อฟื้นตัวได้ชั่วครู่ นางหลินกวาดสายตามองไปรอบห้องรอบหนึ่ง ครั้นไม่เห็นชุ่ยหลิ่วหญิงรับใช้คนสนิทที่สุดของตน ในใจพลันบังเกิดความสงสัยขึ้นมาหลายส่วน จึงเอ่ยปากถามขึ้นทันที “จริงสิแม่นม ข้าตื่นขึ้นมาตั้งนานแล้ว ไฉนจึงไม่เห็นชุ่ยหลิ่วเลยเล่า ปกตินางไม่เคยห่างกาย วันนี้ไฉนจึงไม่เห็นแม้แต่เงาคน” แม่นมอวิ๋นได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็จางลงไปหลายส่วนในชั่วพริบตา ก้นบึ้งแววตาพาดผ่านความปวดใจและความเคียดแค้นชิงชัง รีบเอ่ยตอบด้วยเสียงแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม “ฮูหยินท่านอย่าได้กังวลใจไปเลยเจ้าค่ะ นังหนูชุ่ยหลิ่วไม่เป็นไร ไม่มีอันตรายถึงชีวิต เพียงแต่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ยามนี้กำลังนอนพักรักษาตัวเงียบ ๆ อยู่ในห้องของตนเองเจ้าค่ะ”

ในใจของนางหลินพลันบีบรัด รีบซักถามต่อทันที “บาดเจ็บเล็กน้อยหรือ อยู่ดี ๆ ไฉนถึงได้รับบาดเจ็บได้เล่า เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นกันแน่”