ตอนที่ 125 ครูน้อย

ปีนี้กระต่ายที่บ้านนับว่าเลี้ยงจนผ่านรอบคัดเลือกอย่างแท้จริง บรรลุอิสรภาพในการกินกระต่ายได้อย่างสมบูรณ์ แม้ว่ายามปกติหออันซ่านจะนำเนื้อกระต่ายมาทำยาสมุนไพรอยู่บ้าง ใช้ไปไม่น้อย ทว่าก็ไม่อาจต้านทานความเร็วในการขยายพันธุ์ของกระต่ายได้ กรงกระต่ายในลานเรือนยิ่งต่อเติมยิ่งมีมากขึ้น ลูกกระต่ายคลอดออกมาครอกแล้วครอกเล่า ฝูงใหญ่ขนปุกปุย มองดูแล้วชวนให้เบิกบานใจยิ่งนัก

ยามปกติหลังจากทำการบ้านเสร็จ ซูมู่ก็ชอบนั่งยอง ๆ อยู่ข้างกรงกระต่ายเพื่อหยอกล้อลูกกระต่าย มือเล็ก ๆ เกาะขอบกรง แล้วจิ้มใบหูของลูกกระต่ายเบา ๆ ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความยินดี ซูหว่านหว่านถือหญ้าแห้งสำหรับให้อาหารกระต่ายเดินเข้ามา ก็ได้ยินเด็กน้อยพึมพำงึมงำอยู่ในปาก

“เจ้ากระต่ายน้อย พวกเจ้ากินเร็วเข้า รีบ ๆ โตล่ะ”