ตอนที่ 95 เก็บเห็ด

นับตั้งแต่ส่งมอบโอสถห้ามเลือดที่หลอมเสร็จจากเตานั้นไปได้อย่างราบรื่น ในที่สุดซูหว่านหว่านก็พอจะได้ผ่อนลมหายใจเสียที ช่วงเวลานี้ขลุกอยู่ในเรือนหลอมโอสถทุกเมื่อเชื่อวัน คอยทดลองสมุนไพรและระดับไฟซ้ำแล้วซ้ำเล่า เคี่ยวกรำจนดวงตาแทบจะกลายเป็นหมีแพนด้า ยามนี้การใหญ่ลุล่วง นางจึงรีบไปขอลาหยุดกับอาจารย์เป็นเวลา 2 วันทันที ตั้งใจจะกลับหมู่บ้านไปพักผ่อนหย่อนใจให้เต็มที่

เมื่อวานเพิ่งมีฝนตกชุ่มฉ่ำผ่านพ้นไป ละอองชื้นในหุบเขากระจายหายไปเร็ว ซูหว่านหว่านคิดคำนวณไว้ในใจแต่แรกแล้ว—ฝนหยุดเช่นนี้ เห็ดป่าบนเขาต้องผุดขึ้นมาเป็นแน่ นางใคร่ครวญดู น้ำซุปเห็ดที่ตนเคยคิดค้นก่อนหน้านี้ มัวแต่กลัดกลุ้มว่าไม่มีเห็ดสดมาเป็นวัตถุดิบ บัดนี้พอดีขึ้นเขาไปเก็บได้บ้าง ไม่เพียงนำมาทำน้ำซุปได้ หากเก็บได้มาก ก็ยังหาเป็นรายได้เสริมได้อีกทาง