กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่นั้น นอกโถงก็มีเสียงเคาะเบา ๆ ดังขึ้น เสียงของนางกำนัลเอกชุนเถาดังแว่วเข้ามา “ท่านอ๋อง ฮองเฮาเหนียงเหนียงทรงฟื้นแล้วเพคะ!”
เซียวเฉิงอวี้สบตากับหลิวเต๋อซาน ทั้งสองต่างเผยสีหน้ายินดี รีบลุกขึ้นสาวเท้าก้าวเร็วไปยังตำหนักบรรทม
บนเตียงก้าวขึ้นแกะสลักลวดลาย ฮองเฮาทรงลืมพระเนตรขึ้นแล้ว พระพักตร์แม้ยังคงซีดขาว ทว่าไร้ซึ่งสีคล้ำเขียวดังแต่ก่อนอีกต่อไป แววตาก็ฟื้นคืนความแจ่มชัดมาหลายส่วน ครั้นเห็นเซียวเฉิงอวี้เดินเข้ามา นางก็พยายามยกมือขึ้นอย่างยากลำบาก ปลายนิ้วสั่นเทาเล็กน้อย น้ำเสียงแหบพร่า “อวี้เอ๋อร์……”