ตอนที่ 57 ซื้อที่ดิน

หลังจากส่งอาจารย์และซูมู่ที่ไปร่ำเรียนแล้ว ชายคาก็กลับคืนสู่วันเวลาอันเงียบสงบดังเดิมในที่สุด

ซูหว่านหว่านยกน้ำร้อนที่เพิ่งอุ่นเสร็จเดินเข้าห้อง มองดูเรือนกลางอันว่างเปล่า ในใจกลับรู้สึกโหวงเหวงอยู่บ้าง ตลอดครึ่งเดือนกว่าที่ผ่านมา อาจารย์อยู่ร่วมกันทั้งเช้าค่ำ คอยชี้แนะวิชาแพทย์ ซูมู่ก็มักจะโยกศีรษะอ่านตำราอยู่ข้าง ๆ ภายในห้องจึงครึกครื้นอยู่เสมอ บัดนี้ผู้คนจากไปห้องหับว่างเปล่า จึงแลดูเงียบสงบเป็นพิเศษ

ฉีหลิ่นผ่าฟืนจากด้านนอกกลับมา เขานำฟืนไม้มาเรียงอย่างเป็นระเบียบที่มุมกำแพง เห็นนางยืนเหม่ออยู่ในเรือนกลาง จึงเดินเข้ามา ยื่นมือลูบกระหม่อมของนางเบา ๆ “กำลังคิดถึงอาจารย์หรือ”

ซูหว่านหว่านได้สติ พยักหน้าแล้วก็ส่ายหน้า แววตากลับคืนสู่ความกระจ่างใสดังเดิมอย่างรวดเร็ว “คิดถึงอยู่บ้างเจ้าค่ะ แต่ที่คิดถึงมากกว่าคือวันเวลาในภายหน้า ข้าอยากซื้อที่ดินสักหน่อยมาปลูกสมุนไพร”