ตอนที่ 53 เขียนคำกลอนคู่

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันสิ้นปี ช่วงหลายวันมานี้นายท่านหลิวปรับตัวเข้ากับการใช้ชีวิตในเรือนลานเล็กได้อย่างสมบูรณ์แล้ว ทุกวันมีกิจวัตรที่เป็นระเบียบ ลืมตาขึ้นมาก็ประคองตำราแพทย์สองเล่มนั้นอ่านอย่างละเอียด บางคราก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด บางคราก็ยกพู่กันขึ้นมาเขียนอรรถาธิบาย แม้แต่จะกินข้าวยังต้องให้ซูหว่านหว่านเอ่ยปากเร่งอยู่หลายรอบถึงจะยอมวางลง ภายในเรือนลานเล็กมีกลิ่นอายตำราเพิ่มขึ้นมาหลายส่วนเพราะการมีอยู่ของหมอเฒ่าผู้นี้ อีกทั้งยังเพิ่มความอบอุ่นของครอบครัวขึ้นมาอีกหลายส่วนเช่นกัน

เช้าตรู่วันนี้ ซูหว่านหว่านก็อุ้มกระดาษแดงแผ่นใหญ่ปึกหนึ่งที่คัดสรรมาอย่างพิถีพิถันจากในตำบลออกมาจากห้อง สีสันสดใสเปล่งปลั่ง แผ่กลิ่นอายบรรยากาศปีใหม่ออกมาอย่างเข้มข้น นางปูกระดาษแดงลงบนโต๊ะโป๊ยเซียนในเรือนกลาง หยิบกรรไกรขึ้นมาตัดอย่างละเอียด การเคลื่อนไหวคล่องแคล่วและนุ่มนวล ชั่วประเดี๋ยวก็ตัดกระดาษคำกลอนคู่และกระดาษอักษรมงคลที่มีขนาดพอเหมาะออกมาได้ ริมขอบเรียบร้อย แดงสดใสจนสะดุดตา