ตอนที่ 107 ภารกิจเยียวยาอวิ๋นเฮ่อ (7)

ตอนที่ 107 ภารกิจเยียวยาอวิ๋นเฮ่อ (7)

ในวินาทีนั้น ความเจ็บปวดที่ฝังลึกถึงกระดูกทั้งสองมือที่เขารู้สึกอยู่ดูเหมือนจะเลือนหายไป

อวิ๋นเฮ่อมองเด็กหญิงตัวเล็กที่ยืนอยู่หน้าประตูอย่างเหม่อลอย ต้องใช้เวลาครู่นใหญ่กว่าที่เขาจะหาเสียงของตัวเองเจอ

“เธอ……มาที่นี่ได้ยังไง”

ถึงแม้อีจันทร์ในชนบทจะสว่างมาก แต่อวิ๋นเฮ่อก็ยืนอยู่ในเงามืด สวี่นั่วจึงไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติที่มือของเขาในทันที กลับไปสะดุดตากับท่าทีลุกลี้ลุกลนของผู้หญิงที่ยืนข้างอวิ๋นเฮ่อซึ่งคอยหันมองไปข้างหลังเป็นระยะ

สวี่นั่วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วกระซิบ “นายน้อย เรารีบไปกันเถอะค่ะ”

ขอแค่ก้าวข้ามผ่านไปก้าวเดียว อวิ๋นเฮ่อก็จะหลุดพ้นจากลานบ้านราวกับขุมนรกแห่งนี้ แม้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะยังเป็นสิ่งที่ไม่รู้ก็ตาม