เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 47 ความทรงจำของกู้หน่งเสวียน (1)
สวี่นั่วปาดหน้าตัวเองแวบหนึ่ง ก่อนจะโอดครวญออกมาว่า “เฮ้อ น้ำมูกเจ้ากรรมดันไหลออกมาจากหางตาซะได้”
ทว่าเฟิงฮ่วนเฉากลับยอมฟังเธอพร่ำบ่นจริงๆ ทั้งที่เขาไม่เห็นจะดูเหมือนคนที่มีความอดทนขนาดนั้นเลย
หรือว่าภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกที่ดูโมโหร้ายของบอสลึกลับคนนี้ จะซ่อนจิตใจที่อ่อนโยนเอาไว้กันแน่?
หากสวี่นั่วนรู้ว่าร่องรอยของสวี่โหยวถูกเปิดเผยล่วงหน้าเป็นเพราะเฟิงฮ่วนเฉาทั้งหมด เธอคงโกรธจนต้องหยิกเขาจนเนื้อเขียวเป็นแน่
[ไปกันเถอะ พวกเราหาที่หลับนอนแก้ขัดไปก่อนคืนหนึ่ง]
สมุดบัญชีและเอกสารสำคัญทั้งหมดของเธอถูกเก็บไว้กับตัวตราบใดที่เธอยังจนพอ ก็ไม่กลัวว่าจะมีใครบุกเข้าบ้านมา
...
สวี่โหยวหย่อนตัวลงนั่งบนโซฟาเพื่อดูข้อมูลที่พี่ดาบมอบให้
บริษัทตระกูลกู้เก่งกาจจริงสมคำร่ำลือ เป็นตัวตนที่เขาในตอนนี้ไม่อาจต่อกรด้วยได้