ตอนที่ 34 บาดแผลที่ถูกทิ้งไว้

ตอนที่ 34 บาดแผลที่ถูกทิ้งไว้

เมื่อเห็นรอยแผลเป็นที่บาดตาบนลำคอของสวี่นั่ว กู้หน่งเสวียนก็บอกให้เธอรออยู่ที่นี่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งออกไปอย่างกะทันหัน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาซื้อยาให้คนอื่น จึงไม่รู้ว่าควรเลือกอย่างไร เขาเลยให้คนช่วยหยิบมาให้กองหนึ่ง จ่ายเงินเรียบร้อยแล้วก็ถือถุงนั้นวิ่งกลับไป

ทว่าเมื่อเขากลับไปถึงพร้อมถุงยา บนม้านั่งข้างสะพานกลับมีเพียงใบไม้แห้งที่ร่วงหล่น ไม่เหลือแม้เงาของผู้คน

กู้หน่งเสวียนเดินเข้าไปยืนก้มหน้าอยู่ข้างม้านั่งตัวนั้น

ครู่ต่อมา หยาดน้ำตาหยดหนึ่งร่วงลงบนใบไม้แห้ง พร้อมกับเสียงพึมพำแผ่วเบาที่กลืนหายไปกับสายลมและถูกพัดพาไปไกลแสนไกล

“พี่สาว……”