เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 28 บาดแผลและคำขอโทษ
ช่วงเวลาหนึ่ง อารมณ์ของเธอยังรู้สึกซับซ้อนเล็กน้อย
กู้หน่งเสวียนสั่งเบียร์มาหนึ่งแก้วเต็ม พับแขนเสื้อขึ้นแล้วเงยหน้าดื่มอึกใหญ่ ท่าทางห้าวหาญนั้นแตกต่างจากเขาในยามปกติอย่างสิ้นเชิง
อาจเพราะเธอเป็นคนที่ไม่สำคัญ หรืออาจเป็นเพราะเธอมีความคล้ายคลึงกับคนในความทรงจำนั้น คำพูดของเขาจึงดูมากมายขึ้นมาโดยฉับพลัน
ใบหน้าดั่งหยกขาวถูกย้อมด้วยสีแดงระเรื่อจาง ๆ เขาเอ่ยปากว่า
“คุณเคยสืบเรื่องผม เคยดูหนังที่ผมเคยเล่นมาก่อนไหม”
สวี่นั่วไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา ความเร็วในการแกะกุ้งของเธอก็ช้าลงทันที
“หมิงหมาง...?”
คนที่แต่งตัวไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมโดยรอบมัวแต่จดจ่อกับการแกะกุ้งในมือ เมื่อได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้า
“จุดสูงสุด ก็คือจุดจบ คนบนเน็ตต่างพูดถึงผมแบบนั้น”