กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 22 มนต์ประกายกระจ่าง
“ฉันก็นึกว่าเป็นใคร ที่แท้ก็ใช้แขนที่เข้าเฝือกมาคัดตัวนักแสดง นี่คุณขยันถึงขนาดนี้เลยเหรอหลังจากออกจากบริษัทไป”
ผู้จัดการคนนั้นดูตัวใหญ่บึกบึน เขาเดินไปยืนตรงหน้ากู้หน่งเสวียนแล้วกวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า บนใบหน้าเผยให้เห็นความดูถูกเหยียดหยามและความสะใจอย่างชัดเจน อ้าปากมาก็พ่นคำถากถางว่าตั้งแต่เขาออกจากบริษัทไปก็รับงานไม่ได้สักอย่าง บาดเจ็บขนาดนี้ยังต้องมาคัดตัวอีก
สวี่นั่วตั้งใจจะเอ่ยปาก แต่กู้หน่งเสวียนชิงก้าวไปยืนขวางหน้าเธอเสียก่อน
และในตอนนี้นี่เอง ที่เธอลบล้างความเห็นที่มีต่อกู้หน่งเสวียนคนเมื่อสิบปีก่อนกับสิบปีให้หลังว่าไม่เหมือนกันไปจนหมดสิ้น
“คุณหวัง”
เขายิ้มแย้มอย่างอบอุ่นให้ชายตรงหน้า พลางเรียกด้วยน้ำเสียงสนิทสนม ดูเหมือนคนที่ไม่รู้จักโกรธเคืองใครเลยสักนิด