ตอนที่ 15 ช่วยเหลือในโกดังร้าง (1)

ตอนที่ 15 ช่วยเหลือในโกดังร้าง (1)

ในหัวของสวี่นั่วมีแต่เรื่องการช่วยคน เธอไม่รู้เลยว่าขนมหวานหนึ่งชามของเธอได้ก่อให้เกิดผลกระทบอย่างไรบ้าง

【ที่นี่เปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้เลยเหรอ】

หากสวี่นั่วนั้นความจำไม่ดีจริง ๆ ก็คงมองไม่ออกว่าที่นี่คือท่าเรือที่กู้หน่งเสวียนเคยพาเธอมา

วัชพืชขึ้นรกชัฏ เต็มไปด้วยขยะในชีวิตประจำวันที่ถูกทิ้งขว้างมั่วซั่ว มีเรือที่ผุพังจนเห็ดขึ้น กลิ่นเหม็นเน่าเปรี้ยวโชยเข้าจมูกอย่างแรง

【เสี่ยวกู้อยู่ที่นี่จริง ๆ เหรอ?】

สวี่นั่วเอ่ยปากอย่างสงสัย สายตาของเธอถูกกองขยะใกล้ ๆ บังจนมิด มองไม่เห็นอะไรเลย

ระบบยืนยันอย่างมั่นเหมาะ: 【ถึงจะตรวจจับตำแหน่งที่แน่นอนไม่ได้ แต่สถานที่ต้องไม่ผิดแน่!】