กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 5 นี่คือตอนที่ห้า
“กู้……กู้หน่งเสวียน……”
กู้หน่งเสวียนมองดูผู้หญิงที่เมื่อครู่ยังพูดจาฉอด ๆ อย่างมั่นใจเต็มร้อยว่าอยากจะส่งตัวเขาเข้าโรงพยาบาลจิตเวชไปขังไว้สักสองวัน ถอยหลังกรูดไปสองก้าวด้วยท่าทีราวกับจะตกใจตายได้ทุกเมื่อ
เอาเข้าจริง ความคิดแรกของกู้หน่งเสวียนดันกลายเป็นว่า เธอไม่ได้เป็นโรคจิตเภทจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย?
“สวี่นั่ว บังเอิญจังนะ”
คุณชายกู้ฉีกยิ้มให้เธอ เป็นรอยยิ้มที่อ่านความหมายไม่ออก
“ตระกูลเฟิงปฏิบัติต่อคุณดีไม่เบา ถึงกับเมตตาบริจาคสลิปเปอร์มาให้คู่นึง”
สวี่นั่วก้มลงมองที่เท้า ภาพที่เห็นก็คือสลิปเปอร์คู่ที่เลขานุการให้เธอมาตอนอยู่บนรถนั่นเอง
ตอนที่เธอออกจากบ้านลืมเปลี่ยนรองเท้า ไม่นึกเลยว่าจะใส่ติดออกมาด้วย
“ขอโทษค่ะ……ฉัน……ฉันไม่ได้ตั้งใจ……”