กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 1 บอกความลับให้ฟัง นี่คือบทนำตัวจริง
แสงแดดยามนี้ช่างดีเหลือเกิน ราวกับได้ย้อนเวลากลับไปในตอนที่เธอยังไม่ใช่หญิงร้ายกาจ
สวี่นั่วคุกเข่าอย่างหมดสภาพอยู่กลางโถงวิลล่า เธอยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลาย
[ความผ่อนคลายนั่นคือความนิ่งสงบและมั่นคง ส่วนเธอเนี่ยมันประเภทด้านได้อายอด พระเอกทั้งหลายมากันครบแล้ว จัดการสีหน้าซะเตรียมตัวไปตายได้แล้ว]
ทันทีที่เสียงของระบบดังขึ้นในหัว สวี่นั่วที่กำลังวิจัยอยู่ว่ารูทวารมนุษย์กินอาหารได้หรือไม่ก็ตัวสั่นเทาขึ้นมาทันควัน
“ขอโทษค่ะ เป็นความผิดของฉันเอง ปล่อยฉันไปเถอะ ขอโทษค่ะเป็นความผิดของฉันเอง ปล่อยฉันไปเถอะ ขอร้องล่ะค่ะ……”