บทที่ 354: สิบครั้งลงเก้าครั้ง

บทที่ 354: สิบครั้งลงเก้าครั้ง

ห้องโอลิมปิก 4

ช่วงอ่านหนังสือตอนค่ำ แสงไฟในห้องเรียนสว่างจ้า

สวีเฉี่ยนเฉี่ยนได้ยินเสียงไอสองสามครั้งปะปนอยู่กับเสียงท่องหนังสือ จึงหันไปมองแถวหลัง ก่อนจะลุกเดินไปหา

“ไอยังไม่หายอีกเหรอ”

“ดีขึ้นเยอะแล้ว ไอบ้างเป็นครั้งคราว” ซ่งซีอวิ๋นสวมหน้ากากสีขาว ที่มุมล่างซ้ายของหน้ากากมีรูปแมวการ์ตูนตัวหนึ่ง

“โอเค” สวีเฉี่ยนเฉี่ยนหันหลังเดินกลับไปทันที

เธอไม่ได้ถามซ่งซีอวิ๋นต่อหน้าบรรดาเพื่อนร่วมชั้นว่าจะให้เธอพาไปลาป่วยหาหมอไหม แต่ตั้งใจว่าจะไปถามเป็นการส่วนตัวทีหลัง

โรงเรียนมัธยมปลายก็เหมือนสังคมขนาดย่อม ทุกคนอยู่รวมกันนานเข้า ความขัดแย้งก็ย่อมมีมาก

ยิ่งในห้องเรียนมีคนเยอะ พื้นที่แคบ การระบายอากาศไม่ดี พอใครเป็นหวัดไอ ก็ย่อมสร้างความเดือดร้อนให้คนรอบข้าง