บทที่ 350: ถูกรางวัล

บทที่ 350: ถูกรางวัล

ยามดึก หน้าประตูโรงเรียน

สวีเฉี่ยนเฉี่ยนเอียงศีรษะ มองใครบางคนแวบหนึ่ง ก่อนส่งเสียง “ชิ” อย่างอารมณ์ดี

“อย่างช้าที่สุดวันอังคารผลสอบก็ออกแล้ว นายปิดบังไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก”

“ไว้ค่อยพูดกัน... นี่เธอยอมแพ้เองแล้วเหรอ?” เจียงเหนียนมองสวีเฉี่ยนเฉี่ยน “อย่ามาซึนเลย เดี๋ยวเธอก็ไม่พอใจขึ้นมาอีก”

“อ้อ แล้วคณิตศาสตร์นายได้เกินหนึ่งร้อยสามสิบหรือเปล่าล่ะ?” เธอถามตรงๆ หมายจะจับพิรุธจากสีหน้าของเจียงเหนียน

ทว่า เธอล้มเหลว

บนใบหน้าของเจียงเหนียนมีรอยยิ้มอยู่สามส่วน ความเหม่อลอยเซ่อซ่าจากการนอนจนชาอีกสามส่วน ความฮึกเหิมสองส่วน และความหดหู่ผิดหวังอีกสองส่วน

ราวกับกำลังเล่นเปลี่ยนหน้า สีสันหลากหลายเต็มไปหมด

“นายทำอะไรของนายเนี่ย?” สวีเฉี่ยนเฉี่ยนพูดอย่างจนปัญญา “เปลี่ยนสีหน้าไปมาแบบนี้ ไม่กลัวจะกลายเป็นหน้าแข็งเหมือนคิตาโนะ ทาเคชิเหรอ?”