บทที่ 327: กล่องที่ถูกผนึกฝุ่น

บทที่ 327: กล่องที่ถูกผนึกฝุ่น

“ทำไมจู่ๆ นายถึงด่าคนล่ะ?” ซ่งซี่ยวิ่นรู้สึกน้อยใจอยู่บ้าง

แต่ความโง่ก็คงไม่ใช่โรคทางพันธุกรรมหรอกมั้ง?

เขาว่ากันว่าตีคนอย่าตีหน้า แล้วด่าคนทำไมยังลามไปถึงครอบครัวด้วยล่ะ

“ใครด่าเธอ? ฉันก็แค่ถามว่าเธอมีโรคทางพันธุกรรมหรือเปล่า” เจียงเหนียนพูดอย่างหมดคำจะพูด “นี่เรียกว่าห่วงใย เข้าใจไหม?”

เธอคิดดูแล้วก็เหมือนจะจริง ผ่านไปครู่หนึ่งจึงส่ายหน้า

“ไม่มี”

ทันทีที่สิ้นเสียง คำตอบหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจเจียงเหนียน

ตรวจสอบยืนยันแล้วว่าถูกต้อง

หัวใจเจียงเหนียนไหววูบ ลอบคิดว่าสกิลนี้ยังใช้แบบนี้ได้ด้วยเหรอ? ทุกสิ่งล้วนตรวจสอบได้สินะ ดีๆๆ