เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 299: การขูดรีดจากชิงเป่า
วันถัดมา
เจียงเหนียนตื่นเช้า และเข้าห้องเรียนราวหกโมงยี่สิบเหมือนเดิม
รสชาติของการคุยกับหลี่ชิงหรงเมื่อคืนนี้ก็ดีอยู่หรอก เพียงแต่ช่วงเวลามันสั้นไปหน่อย พวกเขาไม่รู้เลยว่าควรคุยอะไรกัน หลังจากตอบรับกันด้วย “อื้อ” “อือฮึ” ไม่กี่คำ บทสนทนาก็จบลงแล้ว
เขาง่วงจนแทบตาย จึงไม่ได้ใส่ใจนัก
บางทีคนบางคนอาจเหมาะจะคุยกันต่อหน้ามากกว่า พอคุยผ่านแชตก็ดูน่าเบื่อไปเสียอย่างนั้น
อวี๋จืออี้ตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะมีข้อสอบต้องทำมากเกินไป อีกทั้งพรุ่งนี้ยังเป็นพิธีบรรลุนิติภาวะ เธอนั่งทำโจทย์ในท่าที่แทบแนบติดกับโต๊ะ ร่างเล็ก ๆ พาดอยู่บนโต๊ะเพื่อผ่อนแรง
พอเธอเงยหน้าขึ้น เห็นว่าคนที่เข้ามาคือเจียงเหนียน ก็ทำหน้าประหลาดใจ
“นายมาเช้าขนาดนี้ได้ยังไง?”
เจียงเหนียนวางกระเป๋านักเรียนลงบนเก้าอี้ดังปัง ก่อนตอบด้วยท่าทางโอ้อวดสุด ๆ