บทที่ 293: จุดหมึกสะเปะสะปะ

บทที่ 293: จุดหมึกสะเปะสะปะ

เจียงเหนียนนอนหลับเคลิ้มสมองดับไปชั่วคราว

สิ่งที่เข้ามาควบคุมสมองแทนในตอนนี้คือ...

ความเคยชิน

เด็กผู้ชายที่ปล่อยให้ท่อนล่างควบคุมสมองอยู่เสมอ ล้วนไม่ใช่เด็กดีหรอก ใครจะรู้ว่าตอนดึก ๆ อาจห้ามใจไม่อยู่ ชอบจัดอะไรสักหน่อยที่เกี่ยวกับดีเอ็นเอเป็นประจำ

อย่างเช่นหลี่ฮว่า

เมื่อประโยคนั้นผ่านจากดวงตาเข้าสู่สมอง เจียงเหนียนก็ประมวลผลด้วยตรรกะง่าย ๆ เท่านั้น

“ได้”

ตอบเสร็จ เขาก็พลิกตัวหลับต่อทันที

วันถัดมา หลังตื่นจากการนอนเต็มอิ่ม