กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 291: ไม่ใช่ดูว่าเธออยากได้อะไร แต่ดูว่าฉันมีอะไรให้เดิมพัน
“จะไปกินที่ไหน?”
“ร้านผัดเส้นหลังประตูเหนือ ห้าหยวน”
“งั้นรีบไปเถอะ เดี๋ยวคนเยอะ”
“เดี๋ยวนะ กลับหอพักนายยังเอาการบ้านติดไปด้วยเหรอ?”
หลังเลิกเรียน บันไดแน่นขนัดไปด้วยผู้คน เสียงอึกทึกวุ่นวาย ส่วนใหญ่เป็นเสียงชวนกันไปกินมื้อดึกและเสียงหัวเราะเฮฮา
“เฮ้ อย่าเบียดฉันสิ” สวีเฉี่ยนเฉี่ยนบ่นพลางเดินชิดด้านในของบันได “ฉันจะโดนกดติดกำแพงอยู่แล้ว เบียดอีกนิดคงแบนเป็นแผ่นแน่”
“เดิมทีเธอก็ไม่ได้กลมอยู่แล้วนี่” เจียงเหนียนพูดอย่างนั้น แต่ก็ยังขยับเปิดพื้นที่ให้เธอบ้าง “ครูพวกเธอบอกแล้วเหรอว่าวันเสาร์ไม่ต้องเข้าเรียนเช้าด้วยตัวเอง?”
“อือ จะจัดพิธีบรรลุนิติภาวะอะไรไม่รู้” สวีเฉี่ยนเฉี่ยนเม้มปาก
บนบันไดคนเยอะเกินไป เธอไม่อยากพูดมาก จนกระทั่งทั้งคู่ลงมาถึงชั้นล่างและหลุดออกจากฝูงชนได้แล้ว เธอถึงค่อยถอนหายใจยาว