บทที่ 284: เห็นแวบเดียวก็รู้ว่านายไม่ใช่วัตถุดิบของคนทรยศ

บทที่ 284: เห็นแวบเดียวก็รู้ว่านายไม่ใช่วัตถุดิบของคนทรยศ

อยู่ไหม ขอถามหน่อย... ยังไงก็ต้องอยู่นั่นแหละ

หัวหน้าห้องส่งข้อความมา ต่อให้เขาหลับไปแล้วก็ต้องคลานลุกขึ้นมาตอบ

“มีอะไรเหรอ?”

แต่พอส่งข้อความไปแล้ว ฝั่งนั้นก็เงียบกริบราวกับก้อนหินจมหายลงทะเล ไม่มีคำตอบกลับมาอีกเลย

เจียงเหนียนงุนงงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก

หลังจากย้ายที่นั่ง เขาก็ไม่เคยคุยกับหลี่ชิงหรงอีกเลย เดิมทีตั้งใจจะเล่าเรื่องสนุกเรื่องหนึ่งให้เธอฟัง แต่พอหันหน้ากลับมาก็ดันลืมเสียแล้ว

สุดท้ายแล้ว ระยะห่างของพื้นที่ก็จำกัดความใกล้ชิดระหว่างคน

ส่วนทางออนไลน์... เขาเองก็ไม่รู้ว่าหลี่ชิงหรงอยากคุยหรือเปล่า เพราะบางคนรำคาญการตอบข้อความออนไลน์จริงๆ ไม่อยากแตะโทรศัพท์อะไรทำนองนั้น

เด็กม.6 ที่เป็นแบบนี้มีถมเถไป บางคนตอบแค่ SMS ไม่เข้า QQ บางคนตอบวีแชตแต่ไม่ตอบ QQ แต่ละคนก็มีสถานการณ์ของตัวเอง