บทที่ 280: ทำไมหมอนี่ถึงชอบกลายเป็นหมาเป็นพักๆ กันนะ

บทที่ 280: ทำไมหมอนี่ถึงชอบกลายเป็นหมาเป็นพักๆ กันนะ

ในห้องเรียนอันว่างเปล่า บนแท่นหน้าห้อง

หลี่ฮวาจ้องเจียงเหนียนที่หยิบผ้าขี้ริ้วขึ้นมาเหมือนกันด้วยสีหน้าตกตะลึง คางแทบจะหล่นไปกระแทกจอมัลติมีเดียแล้ว

มิว

ไม่ใช่สิ พวก นายจะมาแข่งความเป็นชายกันงั้นเหรอ?

หัวควยขนาดนี้เลย?

แปะ หลี่ฮวาดึงผ้าขี้ริ้วไว้ แล้วถามอย่างเคลือบแคลง

“เชี่ย ทำอะไรของนาย?”

เจียงเหนียนไม่มีงานอดิเรกอะไรเป็นพิเศษ เขาแค่ชอบสร้างอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ ให้หลี่ฮวาเท่านั้น

“เช็ดกระดานไม่ต้องให้นายทำ ไปถูพื้นข้างนอกซะ”