กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 277: จะเล่าเรื่องโคตรเจ๋งให้ฟังเรื่องหนึ่ง
ช่วงบ่าย เถาหรานหอบข้อสอบวิทยาศาสตร์รวมมาจากห้องพักครู
“แค่กๆ เก็บโต๊ะให้โล่ง”
พอการสอบดำเนินไปได้ครึ่งทาง นักเรียนห้องสามก็พบว่าไม่มีใครคุมสอบ บรรยากาศจึงเริ่มวุ่นวายขึ้นทันที
“ไม่ใช่นะ การสอบขยะอะไรเนี่ย ทำไมยิ่งจัดยิ่งลวกแบบนี้วะ”
“ไม่ทำแล้ว ลอกมั่วๆ เอาก็พอ”
“ฉันก็ไม่ทำเหมือนกัน”
อวี๋ถงเจี๋ยมองกลุ่มคนที่โวยวาย พลันรู้สึกเห็นด้วยอย่างสุดซึ้ง
ลองคิดดูสิ ในเมื่อสอบแต่ไม่มีคนคุม แล้วการสอบจะมีความหมายอะไร?
พูดให้ถึงที่สุด มันก็แค่คาบทำแบบฝึกหัดเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องเครียดขนาดนั้น