กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 251: โจ๊กจากเตียงบนหยดลงมาได้ยังไง
เฉินอวิ๋นอวิ๋นทำหน้างุนงง ไม่รู้ว่าทำไมทั้งสองคนถึงได้หดหู่ขึ้นมาพร้อมกันกะทันหัน
แต่เธอก็ไม่ได้คิดมาก ในใจคิดว่า หรือว่านี่คือพี่น้องใจตรงกัน?
พวกเขาสนิทกันดีจริงๆ
คิดเช่นนั้นแล้ว เธอก็หันกลับไปทำโจทย์ต่อ
เวลาที่ซุนจื้อเฉิงเจ็บปวดนั้นค่อนข้างสั้น ช่วงสองเดือนนี้เขาโดนกระทบกระเทือนมามากเกินไปแล้ว จิตใจไม่ได้แข็งแกร่งขึ้นหรอก แต่ทักษะการฟื้นเลือดกลับชำนาญขึ้นเรื่อยๆ
มาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไปตัดผมก่อนเถอะ
ตอนนี้เขาไม่ใช่เด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่อ่าน “วิถีหมาป่า” กับ “กุ่ยกู่จื่อ” อีกต่อไปแล้ว คนเราต้องเติบโตกันทั้งนั้น ลูกผู้ชายต้องสู้โว้ย!
นั่งรอความตายต่อไปไม่ได้แล้ว ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ให้ไว
ใกล้ถึงเวลาเลิกคาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำ