บทที่ 185: สบายใจแล้วล่ะ (ส่งหัวใจ)

บทที่ 185: สบายใจแล้วล่ะ (ส่งหัวใจ)

เจียงเหนียนหลับๆ ตื่นๆ จนถึงกลางดึก ก่อนจะได้ยินเสียงไวต์นอยส์ซ่าๆ

เมื่อลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือเพดานห้องอันสลัว

เขาเงี่ยหูฟังอยู่พักหนึ่ง แล้วพบว่าข้างนอกเหมือนฝนกำลังตก

สภาพอากาศของเจิ้นหนานช่างแปลกประหลาดจริงๆ ในหนึ่งเดือนมักจะมีอยู่ไม่กี่วันที่จู่ๆ ก็คลุ้มคลั่ง กระหน่ำฝนตกหนักเป็นพักๆ อาจเพราะพายุไต้ฝุ่นพัดผ่าน หรืออาจด้วยสาเหตุอื่น

ตื่นแล้วนอนไม่หลับ เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเปิดเพลงที่ดาวน์โหลดไว้ในแอปเน็ตอี้คลาวด์

《ปีที่ผ่านไปอย่างเร่งรีบ》

ทั้งที่ไม่เคยคบ ไม่เคยอกหัก แต่ก็อยากอินกับมันสักหน่อย

ภายในห้องมืดสลัว เสียงอินโทรเพลงดังก้องราวกับคลื่นน้ำ ผ่านไปครึ่งเพลง ท่ามกลางท่วงทำนองอันไพเราะพลันมีเสียงพยากรณ์อากาศแผ่วเบาแทรกเข้ามา

“กรมอุตุนิยมวิทยากลางคาดการณ์ว่า ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป มวลอากาศเย็นกำลังแรงระลอกใหม่จะเคลื่อนตัวเข้ามา...”