กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 172: พี่หยาง นายเป็นผู้ชายที่รักมั่นคงจริงๆ
เฉินอวิ๋นอวิ๋น “...”
เธอยอมเจียงเหนียนจริงๆ บางคนนี่เกิดมาก็ชอบกวนประสาทชาวบ้านโดยสันดาน
ปราชญ์กระบี่เพียงออกกระบวนท่าอย่างไม่ตั้งใจ ก็ทำให้ทุกคนเงียบกริบได้แล้ว
“ทำไมไม่พูดล่ะ? เย็นชาโดยธรรมชาติเหรอ?” เจียงเหนียนหน้าด้านหน้าทน โบกมือพลางพูด “ดีเลย คนเย็นชาน่ะเข้ากับวิชาฟิสิกส์ที่สุดแล้ว มาดูข้อนี้หน่อย”
เฉินอวิ๋นอวิ๋นทั้งขำทั้งจนใจ ถูกเขาปั่นจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ตามน้ำไป
“ข้อไหน?”
“อ้อๆ ข้อนี้ฉันเคยทำโจทย์ประเภทคล้ายๆ กัน เริ่มจากวิเคราะห์แรงก่อน...” เฉินอวิ๋นอวิ๋นโน้มตัวเข้ามา เส้นผมทิ้งตัวลงบนโต๊ะ
เส้นผมดำขลับหนานุ่มราวกับชายกระโปรงสีดำ มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ติดมาด้วย
เจียงเหนียนปัดผมของเธอออก มันบังไม่ให้เขาเห็นโจทย์ฟิสิกส์ แล้วก็อดใช้นิ้วคลึงเล่นไม่ได้ ทันใดนั้นข้างหูก็ดังเสียงร้องอุทานอย่างเขินอาย