กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 159: ใครกัน! เลวจนไร้ขอบเขต
“ไม่เคยได้ยินเรื่อง ‘สุสานเทพเจ้า’ เลยเหรอ? นายต้องไม่อ่านนิยายแน่ๆ” เจิงโหย่วโผล่หัวข้ามราวเตียงสีเขียวเข้ม สีหน้าดูสนใจ “มาเลย แสดงความสามารถของนายหน่อย”
หลินต้งสะบัดหัว หยดน้ำกระเซ็นไปทั่ว
“เชี่ย เดี๋ยวแสดงวิธีขึ้นเตียงด้วยบาร์เดี่ยวแบบใหม่ให้ดู”
ขณะพูด หลินต้งใช้มือทั้งสองจับราวเตียง จากนั้นออกแรงพุ่งตัวขึ้นไป ราวกับกำลังเล่นบาร์เดี่ยว เขาหงายหลังตีลังกาขึ้นเตียงอย่างงดงาม จนเจิงโหย่วตาโต
“เหี้ย เทพจัด!” เจิงโหย่วเอ่ยชื่นชม
“เงียบๆ หน่อย อย่าเสียงดัง”
“ฉันส่งลงกลุ่มได้ไหม?” เจิงโหย่วร้องจุ๊ๆ อย่างทึ่ง
เดิมทีหลินต้งอยากปฏิเสธ แต่ทนเจิงโหย่วไอ้บ้านี่ที่เอาแต่ชมไม่ไหว สุดท้ายจึงตอบตกลงแบบครึ่งผลักครึ่งยอม อย่างไรเสียเขาก็แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ไม่ได้ใส่แค่กางเกงในเหมือนเจิงโหย่ว
พอมีภาพสุดแสบนี้ลงไป กลุ่มแชตก็ระเบิดทันที