บทที่ 156: ชาติตระกูลแข็งแกร่งขนาดนั้นเลย?

บทที่ 156: ชาติตระกูลแข็งแกร่งขนาดนั้นเลย?

ตรงปากบันได อวี๋จืออี้ก้มตัวลง ยกกองหนังสืออย่างยากลำบาก

ทรวงอกอวบอิ่มของเธอดันเสื้อซับในสีขาวจนตึงแน่น งดงามหนักแน่นชวนให้มอง เสื้อคอปกเล็กปิดมิดชิดเสียจนกลับยิ่งดึงดูดสายตา

เธอกำลังค่อยๆ เดินไปตามระเบียง พลางนึกขึ้นได้ว่าช่วงสองวันนี้อู๋จวินกู่เหมือนจะไม่ได้มาหาตนเลย แม้ส่งข้อความไป เขาก็ตอบกลับน้อยมาก

ขณะกำลังคิด เธอก็เผลอหันไปมองห้องสามโดยสัญชาตญาณ

จากนั้นก็ได้ยินเสียงโห่ร้องมหาศาลระเบิดออกมาจากห้องสาม แล้วทั้งชั้นเรียนตามระเบียงก็พากันแตกฮือขึ้นมา

เธองุนงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพอเดาได้เลือนรางว่าน่าจะเป็นเพราะได้หยุดเรียน