กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 126: ร้านชานม
เรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้พูดลงลึกไม่ได้ เจียงเหนียนจึงได้แต่ตอบอือออไปสองคำ
“จริงสิ ร้านนั้นอยู่ไหนเหรอ?”
เขาจงใจเปลี่ยนเรื่อง หากไม่เปลี่ยนตอนนี้ ตัวเองคงหลุดหัวเราะออกมาแน่ เรื่องแบบนี้ต้องอาศัยความเข้าใจโดยไม่ต้องพูดออกมา บรรยากาศพอเริ่มขึ้นแล้วก็ต้องรักษาไว้ให้ต่อเนื่อง
พูดออกมาก็หมดสนุกพอดี
จะให้ถามว่า [เธอยังมีลูกพี่ลูกน้องผู้หญิงอีกไหม] หรือไง?
ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็นัดกินข้าวกันอย่างมีความสุขไปเลย
พอเดินเข้าร้าน โชคดีที่ร้านนี้ไม่มีคำขวัญต้อนรับลูกค้าแปลกๆ อย่าง “ท่านลูกค้าห้าม...” หรือ “ท่านลูกค้า xxx...” แค่ได้ยินก็อยากถีบเจ้าของร้านสักทีแล้ว
หลังนั่งลง
จางหนิงจือถามก่อนว่าเจียงเหนียนมีของที่กินไม่ได้หรือแพ้อาหารอะไรไหม หลังได้รับคำตอบว่าไม่มี เธอก็เริ่มสั่งอาหารอย่างชำนาญ เพียงดูก็รู้ว่าไม่ใช่ครั้งแรกที่มา