เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 85: หลี่ฮว่าไม่มา
หมู่บ้านเสี่ยวหลงถาน ลมกลางคืนเย็นนิดๆ
บนระเบียงชั้นสองของบ้านสร้างเองในบ้านเกิด เมื่อได้ยินดังนั้น ผู้อำนวยการสวีก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
“หมายความว่า จะไปหัดขับรถก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัยงั้นเหรอ?”
“อายุสิบแปดแล้ว จะไม่หัดขับรถได้ไง?” เจียงเหนียนเอนพิงเก้าอี้ พลางกางมือ “ผมไม่อยากหัดตอนปิดเทอมหน้าร้อนน่ะสิ หลังสอบเกาเข่าเสร็จผมยังคิดจะไปเที่ยวด้วย”
“ปิดเทอมตั้งสามเดือน ผมไม่อยากไปนั่งทรมานตากแดดหัดขับรถหรอกครับ”
เหล่าสวีวางถ้วยชาลง กลับคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังขึ้นมาเสียอย่างนั้น
“ตอนนี้ไปหัดขับรถก็เป็นช่วงโลว์ซีซันจริงๆ พอปิดเทอมเด็กนักเรียนเยอะ ช่วงตรุษจีนก็มีคนทำงานกลับบ้านมาหัดขับรถเยอะเหมือนกัน แต่ว่า...ถ้าไปหัดตอนนี้ แล้วเรื่องเรียนล่ะ?”
คำพูดแบบนี้คงมีแต่เหล่าสวีเท่านั้นที่พูดออกมาได้ ถ้าเป็นพ่อแม่ของเขา ป่านนี้คงระเบิดไปแล้ว
“ผลการเรียนผมค่อนข้างคงที่ อังกฤษได้ราวๆ ร้อยสี่สิบคะแนนเป็นพื้นอยู่แล้ว” เจียงเหนียนหันไปอธิบายอย่างจริงจัง “วิชาอื่นก็ค่อนข้างคงที่เหมือนกัน ไปลงเวลาหัดขับรถคงไม่กระทบผลการเรียนหรอกครับ”