บทที่ 71: อยากทำตัวเหนือมนุษย์สินะ?

บทที่ 71: อยากทำตัวเหนือมนุษย์สินะ?

บนบันได

เมื่อจางหนิงจือสังเกตเห็นว่าเจียงเหนียนที่มุมเลี้ยวชั้นบนหยุดฝีเท้าและมองมาทางเธอ สีหน้าของเธอก็ยังนิ่งสงบราวผิวน้ำ ทว่าภายในใจกลับเดือดพล่านราวกับน้ำกำลังเดือดปุดๆ

แสงอาทิตย์สาดผ่านระเบียงอย่างอิสระ แบ่งพื้นที่เป็นเส้นสว่างและเงาอย่างชัดเจน ใบหูของจางหนิงจือแดงระเรื่อเล็กน้อย เธอมองเด็กหนุ่มที่มีแสงแดดทาบทับเต็มบ่า ก่อนจะหยุดเดิน

“มีอะไรเหรอ?”

เธอแสร้งถามทั้งที่รู้อยู่แล้ว

เจียงเหนียนถอนหายใจ ก่อนชี้ไปทางด้านล่าง “เชือกรองเท้าเธอหลุดแล้ว”

“หา?”

จางหนิงจือก้มมองอย่างฉับพลัน เชือกรองเท้าหลุดจริงด้วย ปลายสีขาวยาวๆ ลากอยู่ข้างหนึ่ง เธอคิดในใจว่าอายชะมัด ขณะกำลังย่อตัวลง กลับได้ยินเขาพูดต่อ