บทที่ 68: หนังสือพอถึงเวลาจะใช้ ถึงรู้ว่าน้อยเกินไป

บทที่ 68: หนังสือพอถึงเวลาจะใช้ ถึงรู้ว่าน้อยเกินไป

คาบเรียนรู้ด้วยตัวเองช่วงค่ำ เจียงเหนียนยกเสื้อขึ้นมาดม

อึ๋ย~

“ฮว่า ตัวฉันมีกลิ่นบูดนิดหน่อยรึเปล่า?”

“ไม่บูด คือว่า...ฉันง่วงนิดหน่อย จะไปเข้าห้องน้ำทำข้อสอบ” หลี่ฮว่านั่งอยู่แค่ตรงขอบเก้าอี้ ถึงขนาดว่าหันหน้าไปนิดเดียวก็จะจูบกับคนกลุ่มข้างๆ ได้แล้ว

“ไปเถอะๆ เอาตะเกียบไปด้วยล่ะ” พอพูดจบ เจียงเหนียนก็เริ่มไม่มั่นใจอีกครั้ง เขาหันไปมองเพื่อนร่วมโต๊ะอีกคน “นี่ เธอได้กลิ่นเหงื่อบนตัวฉันไหม?”

จางหนิงจือเงยหน้าขึ้น จ้องเขาสองแวบ ก่อนส่ายหน้าอย่างงุนงง

“ไม่มีกลิ่นนะ เป็นอะไรไป?”

“ไม่มีอะไร ก็แค่คิดว่า...จะเว่อร์อะไรขนาดนั้น ฉันแค่วิ่งไปแปดรอบเอง” เจียงเหนียนโล่งอกทันที น้องจือจือไม่มีทางโกหกแน่นอน

แต่ไอ้หลี่ฮว่านี่ไม่แน่