บทที่ 51: ห้องเรียนที่ยกย่องความสามารถเหนือสิ่งอื่นใด

บทที่ 51: ห้องเรียนที่ยกย่องความสามารถเหนือสิ่งอื่นใด

เจียงเหนียนขอสวีเฉี่ยนเฉี่ยนไปแค่ร้อยหยวน เขาอธิบายอย่างละเอียดแล้วว่า อีกสองสามวันก็จะมีเงินแล้ว

สวีเฉี่ยนเฉี่ยนแค่นเสียงฮึ ทิ้งคำว่า “ใครจะไปสนใจนาย” ไว้ ก่อนปิดประตูบ้านดังปัง

วันถัดมา เจียงเหนียนเติมเงินร้อยหยวนเข้าบัตรอาหารทั้งหมด อีกเพียงสองสามวันก็จะได้หยุดแล้ว นอกจากค่าอาหาร แทบไม่มีตรงไหนต้องใช้เงินเลย

ต่อให้ต้องใช้เงินจริง ๆ คนที่คาดว่าทรัพย์สินของตัวเองใกล้จะแตะสองแสนหยวนอย่างเขา ก็ไม่ถึงกับเสียดายเงินหรอก

เขาแค่ไม่อยากสิ้นเปลืองวงเงินเพิ่มพูนของระบบตามสัญชาตญาณเท่านั้นเอง เพราะใช้เงินร้อยหยวน ก็เท่ากับได้เงินน้อยลงสามร้อยหยวน