บทที่ 29: เดตแสนสุขกับเพื่อนวัยเด็ก

บทที่ 29: เดตแสนสุขกับเพื่อนวัยเด็ก

แน่นอนว่าเจียงเหนียนไม่มีทางทำการบ้านหรอก ชีวิตคนเราสั้นนัก ต้องรีบหาความสุขให้ทันเวลา

ในห้องของสวีเฉี่ยนเฉี่ยน บ้านสวีฝั่งตรงข้าม

คนหนึ่งนั่งเล่นมือถืออยู่หน้าโต๊ะหนังสือ อีกคนเอนนอนเล่นมือถือบนเตียง ต่างคนต่างเล่นของตัวเอง ไม่มีใครพูดอะไร ราวกับเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยปาก นี่ก็ถือเป็นธรรมเนียมอย่างหนึ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว ต่อให้ทำอะไรก็ไม่เป็นธรรมชาติเมื่ออยู่ใต้สายตาผู้ใหญ่

แค่หยิบมือถือขึ้นมา พ่อแม่ก็เริ่มส่ายหัวแล้ว หากมีใครพูดสักประโยคว่า “เล่น ๆ ๆ ทั้งวันรู้จักแต่เล่นมือถือ” หัวข้อสนทนาก็จะเปลี่ยนจากเรื่องจิปาถะในครอบครัวไปเป็นมือถือทำลายชีวิตคนทันที

“ช่วงนี้มีหนังอะไรน่าดูบ้างไหม” สวีเฉี่ยนเฉี่ยนเอ่ยขึ้นกะทันหัน