บทที่ 17: เหี้ย ไม่ใช่สิ...เพื่อน เธอคิดอะไรเพี้ยนขนาดนี้เนี่ย?

บทที่ 17: เหี้ย ไม่ใช่สิ...เพื่อน เธอคิดอะไรเพี้ยนขนาดนี้เนี่ย?

จินตนาการของไอ้หมากระจอกที่เรียนไม่สมดุล—อังกฤษห่วย แต่คณิตศาสตร์เทพ ทุกคนเทิดทูน อาจารย์เอ็นดู ดาวเด่นของห้องก็ยอมสยบแทบเท้า

แต่ความจริงคือ อังกฤษห่วย คณิตศาสตร์ก็ห่วยเหมือนกัน

ถึงอาจารย์สอนอังกฤษจะเคยด่าเขายับมาแล้วเมื่อเทอมก่อน แต่พอเทอมนี้ก็ยังไม่อาจเชื่อมโยงเขาเข้ากับคะแนนร้อยสี่สิบกว่าได้อยู่ดี ให้ความรู้สึกเหมือนตรวจสอบประวัติไม่พบตัวตนแบบชวนขำ

เจียงเหนียนกลับมายังที่นั่ง เพื่อนร่วมชั้นทั้งหน้า หลัง ซ้าย ขวาต่างหันกลับมามองเขา

เขารู้สึกเขินอยู่บ้าง จึงไอสองทีแล้วกางกระดาษข้อสอบออก แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น