กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 15: ซ่งซี่ยวิ๋น: รู้งี้ไม่พูดมั่วซั่วก็ดี
อยากใช้เงิน ด่วนมาก
เจียงเหนียนถึงกับพูดไม่ออก ออกบ้านมาก็ดันเจอยัยหัวกุ้งเข้าให้
เจอพนักงานต้อนรับโง่ๆ ก็ช่างเถอะ ในที่สุดอุตส่าห์จับโค้ชสาวที่เพิ่งย้ายงานมาได้คนหนึ่ง กลับยังเป็นท่อนไม้ที่จิ้มทีถึงค่อยกระดิกทีอีก
ขอโทษ? ทำได้แค่ขอโทษหรือไง?
ระดับการขายของเธอแบบนี้ ถ้าอยู่ญี่ปุ่นคงโดนถล่มยับไปนานแล้ว! บริการต้องมาก่อนสิ เธอจะไม่พูดขายบัตรสมาชิกหน่อยหรือไง! ทั้งโมโห ทั้งสั่น ทั้งหนาว จะใช้เงินแท้ๆ ยังต้องเป็นฝ่ายเสนอเอง!
จ้าวชิวเสวี่ยมึนงงไปหมด เธอหลุดพูดออกมาโดยสัญชาตญาณเพียงคำเดียว
“หา?”
...