กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในปีที่เรียนมหาวิทยาลัยปี 3 โครงการหนึ่งที่หวังชุนเม่ยเข้าร่วมประสบความสำเร็จในการปล่อยจรวด เมื่อกลับมาในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เธอก็เล่าความยินดีของตัวเองให้หลี่ซิ่นหรงฟังอย่างเบิกบาน
คืนนั้น ทั้งสองคนดื่มจนเมามายไปด้วยกัน
แต่ถึงอย่างไรหลี่ซิ่นหรงก็คอแข็งกว่าหวังชุนเม่ย แม้จะเมาอยู่บ้าง แต่เขายังดูแลคนอื่นได้
หลี่ซิ่นหรงพยายามตั้งสติทั้งที่มึนหัว แล้วบิดผ้าขนหนูมาเช็ดหน้าและมือให้เธอ
ส่วนเธอกลับคว้ามือเขาไว้ แล้วหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างโง่งม
“ฉัน…ทำสำเร็จแล้ว…”
นี่เป็นครั้งแรกที่หวังชุนเม่ยเข้าร่วมภารกิจส่งของขวัญจรวด หลี่ซิ่นหรงเองก็อดรู้สึกภูมิใจในตัวเธอไม่ได้