กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่วงบ่าย หวังชุนเม่ยกับเฉินอวิ๋นต๋าเดินเข้าประตูมาทีละคน
ทันทีที่เข้ามา เฉินอวิ๋นต๋าก็กวาดสายตามองไปรอบลานบ้านโดยไม่รู้ตัว
เมื่อพบว่ายังคงไม่เห็นเงาของคนคนนั้น แววผิดหวังก็วาบผ่านดวงตาของเขา
เรื่องในคืนนั้นเกินความคาดหมายของเขาไปมาก จนเฉินอวิ๋นต๋าตั้งตัวไม่ทันอยู่ชั่วขณะ
ส่งผลให้จนถึงตอนนี้ เขายังไม่ได้พบหน้าเธออีกเลย
เดิมทีเขาคิดว่าวันนี้เหอผิงจะมา แต่หลังจากรีบร้อนมาถึง กลับพบว่าอีกฝ่ายไม่ได้มาเลย
หากเฉินอวิ๋นต๋ายังไม่รู้ว่าเธอกำลังหลบหน้าเขา เช่นนั้นก็คงโง่จริง ๆ แล้ว
เฉินอวิ๋นต๋าประจำการอยู่ในเขตทิเบตเพียงลำพังมาตลอด แม้เขาจะเป็นคนเมือง แต่เขตทิเบตลำบากเกินไป บางครั้งถึงกับไม่มีโอกาสได้กลับบ้านสักครั้งในสองสามปี