กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่คำพูดนี้จบลง ผู้คนไม่น้อยก็หยุดฝีเท้าลง เมื่อเห็นว่าเป็นเหอผิง สีหน้าของแต่ละคนก็แปลกประหลาดขึ้นมา
เหอผิงทั้งกระอักกระอ่วนทั้งอับอาย ส่วนหงหงยิ่งตกใจจนแทบร้องไห้
และบังเอิญว่าซูหร่านหร่านซึ่งมีธุระต้องไปหาจงซีอยู่ที่ใต้หอพักพอดี เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เธอก็ทนดูต่อไปไม่ได้ทันที
ทว่าเธอยังไม่ทันได้พูด จงซีก็ชิงเอ่ยขึ้นมาก่อน
“หมาบ้าตัวไหนมาจากไหน ปากเหม็นขนาดนี้? กลิ่นเหม็นจนฉันลืมตาไม่ขึ้นแล้ว”
เมื่อเห็นว่าเป็นจงซี สีหน้าของฉินอวี้ก็ดำทะมึน
ถ้าถามว่าคนที่เธอเกลียดที่สุดในหมู่ทหารทั้งหมู่คือใคร นอกจากซูหร่านหร่านแล้ว ก็ต้องเป็นจงซีอย่างแน่นอน
“เธอช่วยพูดแทนหล่อนขนาดนี้? คงไม่ได้เจอเรื่องแบบนี้มากับตัวเองเหมือนกันหรอกนะ?”