กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสิ่นเฮ่อออกจากเมืองซีตั้งแต่เช้ามืด ซูหร่านหร่านจึงเริ่มใช้ชีวิตแบบไปกลับ
หลังจากอาจารย์ที่ปรึกษาทราบสถานการณ์ของเธอแล้ว ก็ช่วยยื่นเรื่องขอให้เธอพักอยู่นอกโรงเรียน
เหอผิงรู้ว่าซูหร่านหร่านจะย้ายออกไปอยู่ข้างนอก ก็รู้สึกอาลัยอย่างมาก
หงหงเป็นเด็กที่โตเกินวัยและอ่อนไหว ไม่นานก็เข้าใจได้ว่า ต่อไปเธอคงไม่ค่อยได้พบป้าซูแล้ว
เมื่อเห็นซูหร่านหร่านเก็บเสื้อผ้าของตัวเอง ดวงตาของเธอก็ร้อนผ่าว น้ำตาแทบจะร่วงลงมา
ตั้งแต่เกิดมา นอกจากแม่ของเธอแล้ว ก็มีเพียงป้าซูเท่านั้นที่ดีกับเธอที่สุด
ไม่เพียงให้เธอทาครีมทาผิวเกล็ดหิมะ ทั้งยังนำของอร่อยมาฝากเธออยู่บ่อย ๆ