กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เสิ่นเฮ่อกับลูกชายทั้งสองคนก็พาทารกน้อยสองคนเตรียมตัวกลับ
เดิมทีซูหร่านหร่านคิดว่าทารกน้อยสองคนคงไม่อยากจากเธอไป เธอถึงกับเตรียมใจไว้แล้วว่าจะปลอบพวกเขา แต่สุดท้ายทารกน้อยกลับเพียงบอกลาเธออย่างสบาย ๆ แล้วก็ขึ้นรถไปโดยไม่อาลัยอาวรณ์แม้แต่น้อย
ซูหร่านหร่านยืนอยู่ที่เดิม ทั้งตัวรู้สึกสงสัยในชีวิตขึ้นมาเล็กน้อย
เสิ่นเฮ่อเลื่อนกระจกรถลง ดวงตาล้ำลึกจับจ้องเธอตรง ๆ เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า “รีบกลับหอพักเถอะ ข้างนอกหนาว”
ตอนนี้ซูหร่านหร่านกำลังเสียใจอยู่ แล้วเธอจะยอมกลับไปได้อย่างไร
เด็กสารเลวสองคนนั่นไม่อาลัยอาวรณ์เธอเลยสักนิด เธอช่างรักพวกเขาเสียเปล่าจริง ๆ