กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังได้สติกลับมา เทียนซู่เหมยก็พูดอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น กลางวันเธอฝึกหนักขนาดนี้แล้ว กลับมายังต้องเรียนอีก จะไหวได้ยังไง”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซี่ยฟางซูก็อดหัวเราะเยาะอยู่ในใจไม่ได้
หรือว่าตอนเธอเรียนจะไม่เหนื่อยเลย?
กลางวันเธอต้องลงแรงทำไร่ กลับมายังต้องทำงานบ้าน เวลาที่ใช้เรียนก็ต้องอาศัยช่วงว่างเล็ก ๆ น้อย ๆ แทรกออกมาอย่างยากลำบาก
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ ที่แม่สามีทำดีกับเธอ ก็เพราะกลัวว่าเธอจะทิ้งเยวี่ยซิงผิงที่ “มีลูกไม่ได้” เท่านั้น
โชคดีที่เธอไม่เคยถูกคำถามไถ่ด้วยความห่วงใยของอีกฝ่ายทำให้หลงกล และโชคดีที่เธอไม่เคยคิดจะยอมแพ้ให้ตัวเอง