กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังถูกตู้เยี่ยนตวาดใส่ หานเจ๋อหลานก็ทั้งน้อยใจทั้งเสียใจ
“เยี่ยนจื่อ เธอจะด่าฉันแบบนี้ได้ยังไง? ฉันก็แค่เป็นห่วงเธอไม่ใช่หรือไง?”
ตู้เยี่ยนรู้ว่าตัวเองก่อเรื่องเข้าแล้ว ตอนนี้เธอเอาแต่คิดหาทางหนีจนแทบไม่ทัน จะมีอารมณ์ที่ไหนไปปลอบเด็กสาวใสซื่ออย่างหานเจ๋อหลานกัน
สุดท้ายเธอก็ไม่สนใจหานเจ๋อหลานอีก ตู้เยี่ยนผลักเธอออกอย่างแรงแล้วเผ่นหนีไปอย่างรวดเร็ว
หานเจ๋อหลานอดบ่นพึมพำในใจไม่ได้
วันนี้ตู้เยี่ยนเป็นอะไรไป? ทำไมดูแปลก ๆ?
แต่เดิมวันนี้เธอตั้งใจมาหาตู้เยี่ยนอยู่แล้ว ทว่าตู้เยี่ยนหนีไปแล้ว เธอเองก็ไม่จำเป็นต้องขึ้นไปข้างบนอีก
สุดท้ายหานเจ๋อหลานจึงได้แต่กลับบ้านไปอย่างห่อเหี่ยว
หลี่ซื่อชางเห็นเธอเป็นแบบนั้น กลับถอนหายใจด้วยความโล่งอก