กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เดิมทีซูหร่านหร่านคิดว่า คนที่จะไปปีนกำแพงเมืองจีนคงมีแค่ผู้ใหญ่ 5 คนกับทารกน้อย 2 คน
แต่ใครจะคิดว่าตอนใกล้ออกเดินทางกลับมีกลุ่มคนเพิ่มมาอีกกลุ่ม
“พี่ ฉันจะแนะนำให้พี่รู้จัก พวกนี้เป็นเพื่อนเล่นสมัยเด็กของฉัน ต่อไปถ้าพี่มีเรื่องอะไรในลานบ้าน เรียกพวกเขาสักคำก็พอ”
ในเมื่อ ติงอวี้เจินกำลังจะแต่งงานกับพ่อของเธอ ต่อไปซูหร่านหร่านคงต้องกลับมาเมืองหลวงบ่อย ๆ
จางซินกลัวว่าจะมีคนไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงมาชนเธอเข้า จึงคิดจะใช้โอกาสนี้แนะนำเธอให้เพื่อนเล่นสมัยเด็กของตัวเองรู้จัก
ความหวังดีของจางซิน ซูหร่านหร่านย่อมไม่อาจไม่รับน้ำใจ
“สวัสดี”
เธอยิ้มพลางทักทายคนทั้งหลาย
“เธอ...สวัสดี สวัสดี!”