กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดงานเลี้ยงทั้งงาน ซูหวยเหรินดูใจลอยอยู่บ้าง หากไม่ใช่เพราะแพทย์กำลังหลักด้านล่างช่วยกันเต็มที่ วันนี้พวกเขาคงมาเสียเที่ยวแล้ว
หลังออกจากห้องอาหาร ซูหวยเหรินยังไม่ยอมแพ้ คิดจะสืบดูว่าซูหร่านหร่านพักอยู่ห้องไหน
ทว่าโรงแรมเมืองหลวงมีห้องพักถึง 1,000 ห้อง อีกทั้งคนที่เข้าพักได้ล้วนมีสถานะไม่ธรรมดา แล้วเขาจะถามจนได้คำตอบได้อย่างไร
“คณบดีซู พวกเรากลับกันก่อนเถอะ ดึกมากแล้ว”
แพทย์ที่ร่วมทางเอ่ยเตือน
เมื่อเห็นว่าถามอะไรไม่ได้ สุดท้ายซูหวยเหรินก็ทำได้เพียงจากโรงแรมไปอย่างไม่เต็มใจ
ตอนกลับถึงบ้านก็เป็นเวลา 9 นาฬิกาแล้ว
ซูหวยเหรินนั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทางห่อเหี่ยว
ในหัวของเขาเดี๋ยวก็เป็นภาพติงอวี้เจิน เดี๋ยวก็เป็นภาพซูหร่านหร่าน