กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้องมีแสงอัคคีสีแดงฉานริบหรี่ดับวูบอยู่ท่ามกลางควันโขมง หวังชุนเม่ยมองเห็นใบหน้าที่ขมวดคิ้วแน่นของหลี่ซิ่นหรง
“เกิดอะไรขึ้น? สูบบุหรี่อะไรตั้งมากมายขนาดนี้?”
ทันทีที่หวังชุนเม่ยเข้าห้อง เธอก็เปิดหน้าต่างระบายควันออกไป
เมื่อได้ยินเสียงของเธอ หลี่ซิ่นหรงจึงได้สติกลับมา เขารีบวางบุหรี่ในมือลงในที่เขี่ยบุหรี่แล้วดับมัน
“ทำไมกลับมาเร็วขนาดนี้?”
เสียงของหลี่ซิ่นหรงแหบพร่าเล็กน้อย ฟังดูเหมือนสูบบุหรี่มาไม่น้อยจนลำคอแห้งผาก
แต่หวังชุนเม่ยกลับสังเกตเห็นอย่างไวว่าอารมณ์ของเขาผิดปกติ
“เป็นอะไร? มีเรื่องไม่สบายใจหรือ?”
หวังชุนเม่ยยกเก้าอี้มาวาง ตั้งใจจะนั่งลงตรงหน้าเขา แต่กลับถูกหลี่ซิ่นหรงขวางไว้ก่อน
หลังจากกอดเธอเข้าไว้ในอ้อมแขนแล้ว หลี่ซิ่นหรงจึงรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาเล็กน้อย