กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอคิดเช่นนั้น ก็รู้สึกได้ว่ามีคนตบไหล่เบา ๆ
“จวินจื่อ นายทำให้ฉันต้องมองนายใหม่จริง ๆ!”
จวินจื่อหันหน้ากลับไป ก็สบเข้ากับสายตายอมรับของฉีฟาง
เมื่อครู่นี้ฉีฟางได้ยินคำพูดของจวินจื่อทั้งหมด ตอนนี้เธอจึงยอมรับเด็กคนนี้จากใจจริง
“นายพูดถูก ลูกผู้ชายจะลำบากหรือเหนื่อยสักหน่อยก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เส้นทางการวิจัยวิทยาศาสตร์ไม่ได้ง่ายไปกว่าการลงแรงทำไร่เลย หากแค่นี้ยังทนไม่ได้ แล้วจะกลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ได้อย่างไร?”
เมื่อได้ฟังคำให้กำลังใจจากฉีฟาง ความสับสนเล็ก ๆ ในใจของจวินจื่อก็หายไป แทนที่ด้วยความมุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะก้าวไปสู่เป้าหมาย
“ป้าสะใภ้ ขอบคุณ ผมรู้แล้วว่าควรทำอย่างไรต่อ”
หลังจากนั้น จวินจื่อกับหัวจื่อต่างก็ตั้งใจทำงานของตัวเองอย่างเต็มที่