กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ในที่สุดเซี่ยฟางซูก็เงยหน้าขึ้นมองเขา
“ทำไมถึงพูดแบบนั้น? ฉันทำตรงไหนได้ไม่ดีพอ?”
เขาอยากมีลูก กลางวันเธอก็กินยา กลางคืนก็ให้ความร่วมมือ แล้วเธอทำอะไรผิดต่อพวกเขาตรงไหน?
เยวี่ยซิงผิงถูกถามจนพูดไม่ออก
เธอจะทำอะไรได้ไม่ดีได้อย่างไร? ไม่เพียงแต่ทำได้ดี ยังดีจนเกินไปด้วยซ้ำ
กลางวันกลับจากลงแรงทำไร่แล้วก็ยังตั้งใจอ่านหนังสือ งานทั้งในบ้านและนอกบ้านล้วนจัดการได้อย่างเรียบร้อย
แต่ทุกครั้งที่เห็นบ้านสะอาดไร้ฝุ่นละออง เยวี่ยซิงผิงกลับรู้สึกถึงระยะห่างอันเย็นชา
ราวกับว่าตอนนี้พวกเขาไม่ใช่สามีภรรยากันอีกต่อไป แต่เป็นเพียงคนสองคนที่มาใช้ชีวิตร่วมกันเท่านั้น
แล้วเยวี่ยซิงผิงจะทนรับเรื่องนี้ได้อย่างไร?