กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินว่าเงินของเขามีการทำเครื่องหมายไว้ สีหน้าของเฉียงจื่อก็ฉายแววตื่นตระหนกขึ้นมา
แต่เขาก้มหน้าอยู่ จึงไม่มีใครเห็น
เมื่อคนที่มุงดูเห็นว่าชายคนนั้นไม่ได้กล่าวหาอย่างไร้เหตุผล พวกเขาก็หันกลับมาเกลี้ยกล่อมเฉียงจื่ออีกครั้ง
“เด็กน้อย ถ้าอย่างนั้นก็เอาเงินออกมาให้เขาดูสิ ถ้าเขาใส่ร้ายเธอ พวกเราจะให้เขาขอโทษเธอเอง!”
คำพูดนี้เป็นกลางอย่างยิ่ง คนอื่น ๆ ต่างพยักหน้าเห็นด้วย
เมื่อเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะพัฒนาไปในทิศทางที่ไม่เป็นผลดีต่อตัวเอง สีหน้าของเฉียงจื่อก็ย่ำแย่ลงเล็กน้อย
สมองของเขาหมุนเร็วจี๋ ขณะที่กำลังคิดหาทางเอาตัวรอด ก็ได้ยินเสียงแหลมของหยางตงหยาดังขึ้น
“พวกคุณจับเด็กที่บ้านฉันทำไม?”